Straatkatten en -honden redden. Het is niet de missie waarmee YEP-studente Femke Schouterden acht maanden geleden naar Brazilië trok, maar wel waar ze nu veel van haar tijd aan besteedt. "Ze krijgen mij daar niet snel weg."
Uit je comfortzone treden en iets betekenen voor de maatschappij: met dat motto vertrok Femke Schouterden acht maanden geleden naar het Zuid-Braziliaanse Londrina. De 18-jarige Genkse woont er bij een gastgezin en studeert sinds enkele weken psychologie aan de universiteit, nadat ze enkele maanden van het middelbaar opnieuw deed aan een privéschool.
Femke kwam in Brazilië terecht via het Rotary Youth Exchange Program, met Rc Genk-Noord als sponsorclub. "In mijn klas in het Atlas College zat een Amerikaans meisje dat hierover vertelde", legt ze uit. "Ik wilde altijd al op uitwisseling gaan, dus ik was meteen verkocht. Ik vind het fijn om internationale vrienden te maken." In januari trok ze met de Rotarystudenten een maand lang door Brazilië. "Dat was waanzinnig mooi."
Maar Rotary stimuleert de gastjongeren ook om de lokale gemeenschap te ondersteunen. "De eerste vier maanden deed ik dat in een kinderopvang, maar tijdens onze reis in januari viel het mij op dat er zoveel straatkatten en -honden zijn. Dat brak mijn hart. Ik wilde iets doen voor die dieren." Daarom redt Femke nu in haar vrije tijd straatkatten en -honden. Rotary koppelde haar aan een lokaal dierenasiel dat volledig draait op de inzet en eigen middelen van oprichtster Eliane. "Twee keer per week ga ik ernaartoe om mijn steentje bij te dragen. Een dag om te spelen met de katten en de honden en de andere dag om te helpen poetsen. Je merkt dat de dieren lang geen liefde hebben gekregen dus ik vind het heerlijk om met hen te kunnen knuffelen. Ze krijgen mij daar niet snel weg", glimlacht ze.
Het dierenasiel biedt momenteel onderdak aan ruim 50 katten en 20 honden, maar dat aantal stijgt. "Natuurlijk willen we dat alle dieren een warme thuis vinden. Maar het gebeurt zelden dat ze geadopteerd worden, want veel katten en honden die wij opvangen zijn ziek. Net zoals mijn favoriete katje in het asiel. Ze heeft een ziekte aan het immuunsysteem. Het is mooi om te zien hoe je er een band mee kan opbouwen en dat ze je ook echt herkennen. Ik zou er eentje mee naar huis willen nemen, maar ik weet niet of ze daar thuis erg blij mee gaan zijn. (lacht)" Femke wil ook graag een project opzetten om Eliane te helpen. "Door bijvoorbeeld wafels te verkopen of een etentje te organiseren met alle internationale studenten waarbij iedereen een gerecht van zijn land kookt. Bezoekers betalen dan een kleine inkomprijs. Zo kunnen we wat geld inzamelen."
Hoewel Femke pas in juni terugkeert naar België, telt ze stiekem de dagen al wat af. "Maar eigenlijk wil ik hier ook niet weg. Ik ben verliefd geworden op Brazilië en ik zie mezelf hier wel wonen. In het begin was het natuurlijk moeilijk en was het een hele aanpassing. Het is een andere cultuur en ook het eten van thuis mis ik wel. Hier is het veel rijst en bonen, weinig variatie, en na verloop van tijd word je dat weleens beu." Maar haar gastgezin maakt dat gemis ruimschoots goed. "Ze zijn als familie voor mij. Ik ga ze echt missen als ik terug in België ben."
